Het Theaterfestival (hTF) opende dit jaar met zijn 35ste editie het nieuwe podiumkunstenseizoen met 11 dagen vol theater, dans, circus en performanceparels, gekozen door de VakJury én de WijkJury.

De WijkJury bestaat uit een tiental onbevangen stadsbewoners van uiteenlopende leeftijden en met verschillende culturele achtergronden. Deze Gentenaars, Antwerpenaars en Brusselaars hebben weinig of geen eerdere ervaring hebben met theater. Elke jury bezoekt in zijn stad zo’n tien voorstellingen per jaar en kiest aan het einde van het theaterseizoen zijn favoriet: De Keuze van de WijkJury.

Gezien hTF in Gent plaatsvond, de Gentse wijkjury haar selectie voor de eerste keer in Gent mocht presenteren én de Gentse WijkBuddy Rojda Gülüzar Karakuş het stokje doorgeeft aan Suza De Gryse, was er aanleiding genoeg voor een gesprek met de nieuwe WijkBuddy.

Wat is voor jou de meerwaarde van de Wijkjury van hTF?

Suza De Gryse: "De leden van de WijkJury bieden een nieuwe, frisse blik op theater, die los staat van theatrale concepten of codes. Ze vormen een doorsnede van de ‘gewone’ Gentenaar en hebben tegelijk allemaal een unieke visie. Ze kiezen samen een soort ‘people’s favourite’ voorstelling, die hen op de een of andere manier allemaal geraakt heeft." 

"Bovendien is hun visie een grote meerwaarde voor theatermakers, omdat die zo directe feedback ontvangen over hun werk. In mijn ervaring krijgen theatermakers veel te weinig de kans om écht met hun publiek te spreken. Omgekeerd biedt hTF de juryleden de mogelijkheid om theater te ontdekken, hun eigen smaak te ontplooien en een heleboel nieuwe mensen te leren kennen."

Wat is jouw rol als wijkbuddy? Hoe vul je dit concreet in?

"In de eerste plaats probeer je een diverse jury samen te stellen, waar tegelijk de groepsdynamiek goed zit. Voor de ledenselectie heb ik vooral contact gehad met mensen met een groot wijknetwerk: sociaal werkers, psychologen, socio-culturele organisaties. Elk van deze ‘antennes’ schoven één of meerdere personen uit de wijk naar voor als jurylid. Zo'n ‘tussenpersoon’ die het project kan introduceren, dat werkte wel: zo konden de potentiële juryleden er even over nadenken, zonder dat ze de druk voelden om direct 'ja' te zeggen. Zo heb ik een groep prachtige mensen verzameld, die het helemaal zagen zitten en het engagement wilden aangaan."

"Tijdens de eerste jurybijeenkomsten ben je dan als WijkBuddy een beetje de ‘lijm’ en leg je de nadruk op de gemeenschappelijke eigenschappen en interesses, om het ijs te breken. In dat opzicht ben je de bewaker van de sfeer. Dat betekent niet dat ik mijzelf in het middelpunt plaats, maar wel dat ik ervoor wil zorgen dat iedereen zich goed voelt in de groep."

Volgen jij en de andere WijkBuddy's een specifieke methodiek? 

Voor mij is het belangrijkste dat iedereen gelijkwaardig is in de groep. Het is niet omdat ik theater gestudeerd heb, dat mijn mening waardevoller is dan die van iemand anders. Ik probeer een sfeer te creëren waarin iedereen zich even belangrijk voelt. Die ruimte creëren om te spreken en denken, zorgt dan (hopelijk) voor een meer organische werking van de groep. Ik ben nog maar net gestart met het traject voor de WijkJury 2026, dus het is voor mij ook een super boeiend leerproces."

Heb je specifieke plannen of voornemens als nieuwe WijkBuddy?

"Ik zou graag inspelen op de noden en interesses van de juryleden. Als ik bijvoorbeeld merk dat heel wat juryleden interesse hebben voor een bepaalde theatervorm, kan ik daar tijdens een van de dramaturgische gesprekken wat dieper op ingaan. Tijdens zo'n groepsgesprek geeft de WijkBuddy wat meer ‘theoretische’ achtergrond bij theater en theater maken."

"Of als ik merk dat een van de juryleden een bepaalde voorstelling heel fijn vond, wil ik op zoek gaan naar gelijkaardige voorstellingen waar dat jurylid misschien ook graag naartoe zou gaan. Zo hoop ik ervoor te zorgen dat ze na dit traject met de WijkJury het theater blijven bezoeken."

Foto (c) Iben Van Damme